Hrvatska vojska (HV) je 21. juna 1992. godine napala položaje srpske teritorijalne odbrane na Miljevačkom platou u blizini Drniša i preuzela kontrolu nad sedam sela.
Uoči napada hrvatska strana je od srpske zatražila uzdržavanje od eventualnih provokacija zbog održavanja „Međunarodnog dječijeg festivala“, koji je taj dan trebao započeti u Šibeniku, da bi to isto jutro bezobzirno napala srpske položaje. Bio je to prvi veći napad vojnih snaga RH na Republiku Srpsku Krajinu (RSK) nakon što je UNPROFOR preuzeo ulogu zaštitnih snaga na području RSK.
Tužan epilog tog mučkog napada je 40 ubijenih srpskih teritorijalaca, od kojih je većina masakrirana nakon predaje. I umjesto da njihova tijela vrate porodicama, hrvatske vlasti naređuju srpskim zarobljenicima, pod prijetnjom smrću, da ih bacaju u krašku jamu namijenjenu za glomazno smeće. Hrvatska radio-stanica Split, u maniru krajnjeg cinizma, više puta je emitovala imena poginulih srpskih boraca uz zvuke srpske nacionalne himne i razne psovke.
Savjet bezbjednosti UN-a 30. juna iste godine donio je Rezoluciju 762 kojom osuđuje akciju i traži povlačenje hrvatskih snaga na početne položaje, što Hrvatska nije ispoštovala.
Od 17. jula do 1. septembra iste godine, hrvatska strana je srpskoj preko UNPROFOR-a predala 21 tijelo, koja su bila nepokopana ili pokopana van jame, kao i kosti izvađene uz pomoć speleologa iz pomenute jame, spakovane u 20 vreća i izmiješane sa kostima životinjskog porijekla, što je umnogome otežavalo identifikaciju.
Od dijelova kostiju i dijelova tijela na srpskoj strani je sastavljeno 40 posmrtnih ostataka, od čega je 28 identifikovano i sahranjeno u porodične grobnice, dok je 12 neidentifikovanih pokopano u zajedničku grobnicu na Novom groblju u Kninu, gdje se i danas nalaze. Poslije pada RSK, ni međunarodna zajednica ni hrvatska država nisu pokazale nikakav interes da se ti posmrtni ostaci ekshumiraju i identifikuju savremenijom DNK metodom.
Zločin na Miljevačkom platou zabilježen je i na video-traci od strane onih koji su ga i počinili, koja se neposredno poslije događaja, kao svojevrsni horor film, iznajmljivala po video-klubovima širom Evrope.
Nakon dugogodišnjeg vođenja krivičnog postupka, Županijski sud u Splitu je, u septembru 2014. godine, osudio dvojicu pripadnika HV-a, Antu Babca (1965) na tri godine i osam mjeseci i Mišu Jakovljevića (1971) na tri godine zatvora, zbog ubistva ratnog zarobljenika Miroslava Subotića (1935), pripadnika TO RSK iz kninskog sela Ervenik. Ova kazna im je potvrđena i presudom Vrhovnog suda RH od 6. septembra 2017. godine.
Za zločin na Miljevačkom platou, bez obzira na postojanje obilja validnih dokaza koji su dostavljeni svim relevantnim domaćim i međunarodnim organizacijama i institucijama koje se bave zaštitom ljudskih prava i ratnim zločinima, pred Haškim tribunalom niko nije procesuiran.
U Beogradu i Banjaluci, 20. juna 2026.
P R E D S J E D N I K
Savo Štrbac
